رنگ های خوراکی

رنگ خوراکی ماده ای است که برای تغییر رنگ به غذا یا نوشیدنی اضافه می شود.
برخی از رنگهای غذایی از منابع طبیعی درست می شوند ، برخی دیگر به طور مصنوعی سنتز می شوند. آنها را به هدف مختلفی مانند تقویت یا پوشاندن رنگهای غذایی طبیعی ، رنگ بخشیدن به غذاها و تزئین کیک و دسرها مورد استفاده قرار می گیرند.

علت استفاده از رنگ های خوراکی

رنگ های خوراکی وقتی مواد غذایی در معرض نور ، هوا ، درجه حرارت شدید و رطوبت قرار دارند ، از بین رفتن رنگ های طبیعی را جبران می کنند. تصور می شود که برخی از آنها از طعم دهنده ها و ویتامین های موجود در غذاها در برابر آسیب ناشی از نور محافظت می کنند.

مطالعات اخیر نشان می دهد که برخی از عوامل رنگ مصنوعی (و مواد نگهدارنده مواد غذایی مصنوعی) علائم اختلال بیش فعالی با کمبود توجه (ADHD) را تشدید می کنند. بنابراین چندین کشور استفاده از برخی رنگها را ممنوع کرده اند.رنگ های خوراکی در زندگی روزمره ما نقش زیادی دارند و حتی در غذاها و نوشیدنی هایی است که انتظار نداریم. از آنها برای روشن و یکدست تر ساختن رنگ نارنجی پرتقال ، ایجاد رنگ های قهوه ای در کولاها استفاده می شود البته ، موارد آشکاری نیز وجود دارد.
برای تزئین کیک یا کاپ کیک ، آب نبات، غذاها و نوشیدنی های بی شماری که ما به دیدن آنها عادت کردیم. رنگ های خوراکی در بسیاری از غذاها هستند. رنگ های مصنوعی حاوی مواد شیمیایی مختلفی هستند و معمولاً از فرآورده های نفتی تولید می شوند. آن ها به راحتی به اشکال مختلف از جمله مایعات ، پودرها ، ژل ها و خمیرها در دسترس هستند.

نکات ایمنی

اگرچه رنگهای مصنوعی با واکنشهای آلرژیک و واکنش های مربوط به سلامتی ، از جمله تغییرات رفتاری در کودکان ارتباط دارند اما همچنان سازمان غذا و داروی FDA اجازه استفاده از آنها را در غذاها می دهد. یکی از مشکل ترین رنگها ، رنگ زرد است که برای رنگ آمیزی نوشیدنی های غیر الکلی و نوشیدنی های انرژی زا، مخلوط کیک ، تنقلات شور ، غلات ، سوپ های بسته بندی شده و موارد دیگر استفاده می شود.

تنظیم مواد افزودنی رنگ خوراکی

سازمان غذا داروی آمریکا نظارت بر مواد افزودنی رنگی دارد که در غذاها ، داروها ، مواد آرایشی و تجهیزات پزشکی استفاده می شود. سازمان FDA افزودنیهای رنگی جدید یا کاربردهای جدیدی را برای افزودنیهای رنگی ذکر شده بررسی می کند و در مقررات فدرال (CFR) برای مصارف مورد نظر آنها ایمن است.

افزودنی های رنگی

تمام مواد افزودنی رنگی که لازم است توسط FDA ذکر شود، به دو دسته تقسیم می شوند: مواردی که مشمول مراحل صدور گواهینامه FDA هستند و موارد دیگر که از مراحل صدور گواهینامه معاف هستند. مواد افزودنی رنگی که مجوز دسته ای دارند، رنگ های آلی مصنوعی یا رنگدانه ها هستند.

آنهایی که برای استفاده در غذا استفاده می شوند، از نظر شیمیایی به عنوان رنگهای آزو ، گزانتن ، تری فنیل متان و رنگ های ایندوگوئید طبقه بندی می شوند. اگرچه به افزودنیهای رنگی قابل تأیید به دلیل خاستگاه سنتی آنها رنگهای زغال سنگ گفته می شود ، اما امروزه آنها به طور عمده از مواد اولیه حاصل از نفت تولید می شوند.

گواهی افزودنی رنگ های خوراکی

صدور گواهینامه افزودنی رنگ فرایندی است که طی آن FDA اطمینان می دهد که دسته های افزودنی رنگی که به تازگی تولید شده اند از نظر هویت و مشخصات مقررات لیست خود مطابقت دارند. در طول سال 2002 ، دسته های دارای گواهینامه FDA مجموعاً 16.5 میلیون پوند مواد افزودنی رنگی را نشان می دهد که بیشتر آن برای مصارف غذایی است. (گزارش های صدور گواهینامه رنگ در وب سایت FDA موجود است.)

تصمیم در مورد نیاز به گواهینامه دسته ای در هنگام بررسی دادخواست لیست برای ماده افزودنی رنگ گرفته می شود. هنگامی که لازم است ترکیب برای کنترل سلامت عمومی محافظت شود ، صدور گواهینامه دسته ای مورد نیاز است. برخی از افزودنی های رنگی ممکن است حاوی ناخالصی های مربوط به سم شناسی باشد مانند ترکیبات سرطان زا.

روند بررسی دادخواست

FDA هنگام ارزیابی ایمنی یک افزودنی رنگی جدید یا یک کاربرد جدید برای یک افزودنی رنگی ذکر شده ، فاکتورهایی مانند مصرف احتمالی یا قرار گرفتن در معرض استفاده از آن ، اثر تجمعی در رژیم غذایی ، ارزیابی توسط متخصصان واجد شرایط با آموزش و تجربه علمی و موارد دیگر را در نظر می گیرد.

هر شخص علاقمندی می تواند از FDA برای استفاده از یک افزودنی رنگی جدید یا اصلاح لیست افزودنی رنگی برای استفاده جدید درخواست کند. درخواست کننده ماده افزودنی رنگ جدید باید اطلاعاتی را در مورد موارد زیر ارائه دهد:

  1.  هویت ماده افزودنی رنگی
  2.  خواص فیزیکی ، شیمیایی و بیولوژیکی
  3.  مشخصات شیمیایی
  4.  داده های پایداری
  5.  موارد استفاده و محدودیت های در نظر گرفته شده
  6.  روشهای تحلیلی برای اجرای مشخصات شیمیایی
  7.  روشهای تحلیلی برای تعیین ماده افزودنی رنگ در محصولات
  8.  شناسایی و تعیین هر ماده ای که به دلیل استفاده از ماده افزودنی رنگ در یا روی محصول ایجاد شده است
  9.  مطالعات ایمنی
  10.  معافیت پیشنهادی از صدور گواهینامه دسته ای
  11.  ارزیابی زیست محیطی یا ادعای محرومیت قطعی

خواهان باید داده هایی را ارائه دهد که نشان دهنده ایمنی و مناسب بودن ماده افزودنی رنگی جدید باشد. سپس FDA داده های دادخواست ، نظرات عمومی درباره دادخواست و سایر داده های مربوطه را در پرونده های FDA ارزیابی می کند.

آیا رنگهای غذایی باعث سرطان می شوند؟

ایمنی رنگهای غذایی مصنوعی بسیار بحث برانگیز است. با این حال ، مطالعاتی که ایمنی رنگهای غذایی را ارزیابی کرده اند مطالعات طولانی مدت روی حیوانات است.
برخی از رنگ ها ممکن است حاوی آلاینده های سرطانی باشند
در حالی که بیشتر رنگهای خوراکی هیچ گونه اثر منفی در مطالعات سمیت ایجاد نکرده اند ، اما نگرانی در مورد آلاینده های احتمالی رنگها وجود دارد.
قرمز 40 ، زرد 5 و زرد 6 ممکن است حاوی آلاینده هایی باشد که از جمله مواد سازنده سرطان شناخته شده اند. بنزیدین ، 4-آمینوبیفنیل و 4-آمینوازوبنزن مواد سرطان زایی هستند که در رنگ های غذایی یافت شده اند.

منبع : https://www.fda.gov/industry/color-additives/color-additives-history

1399-03-29
بتا کاروتن

بتاکاروتن

بتاکاروتن یکی از پروتئین های اساسی برای بدن است که از ابتلاء به بسیاری از بیماری ها جلوگیری می کند، برخی از این بیماری ها عبارت […]
1399-01-07

پودر کاکائو

پودر کاکائو از دانه های کاکائو به دست می آیند. دانه های کاکائو ناخالصی های زیادی دارد و برای اینکه پودر کاکائو خالص به دست آورند، […]